Zwolle, Overijssel

En ij zei: iemand had twie zöns. De jongste van en zei töt zien vader: Va, gèf mi-j 't deel van ons vermoog'n, det mi-j toekump. En ij verdeelnde et bezit onder en. En weinige daag'n later maakte de jongste zönne alles te gelde en ging op reize noar un vèr land, wöör ij zien vermoog'n verkwistt'n in un lèèv'n van oaverdoad. Toen ij er alles deurebracht ad, kwam'r un zwööre ongersnood oaver det land en ij begon gebrek te lied'n. En ij trok er op uut en drong zich op an ien der böörgers van det land en die zund em noar 't veld um zien värkens te oed'n. En ij begeerd'n zien boek te vull'n met de skill'n die de värkens aat'n, doch niemand gaf ze em. Toen kwam ij töt zichzelf en zei: Oevölle dagloners van mi-j vader ebb'n brood in oavervloed en ik komme ier umme van de onger. Ik zal opstoan en noar mien vader goan en töt em zegg'n: Vader, ik ebbe ezundigd teeg'n de emel en veur oe, ik bin niet meer weerd oew zönne te iet'n; stel mi-j geliek met iene van oew dagloners.

En ij stond op en keerd'n noar zien vader trugge. En toen e nog vèrreweg was, zag zien vader em en werd met ontfèrming bewöög'n. En ij liep em tegemoet, viel em um den als en kust'n em. En de zönne zei töt em: vader, ik ebbe ezundigd teeg'n de emel en veur oe, ik bin niet meer weerd oew zönne te iet'n. Maer de vader zei töt zien slaav'n : Breng vlug ut beste kleed ier en trekt ut em an en doe em un ringe an zien and en skoen'n an zien voet'n. En aalt ut gemeste kalf en slacht ut, en loat'n wie un feestmoal ebb'n. want mi-j zönne ier was dood en is weer lèèv'nd ewöörd'n en ij was verlöör'n en is evund'n. En zie begunn'n feest te vier'n. Zien olste zönne was op 't land en toen ij dicht bi-j uus kwam eurd'n ij meziek en dans. En ij riep ien van de knechts töt zich en vroeg, wat er te doen was. Die zei töt em: Oew breur is ekomm'n en oe vader ef ut gemeste kalf loat'n slacht'n, umdet ij em gezond en wel trugge ef. Maer ij werd kwoad en wol niet noar binn'n goan. Toen kwam zien vader noar buut'n en drong bi-j em an. Maer ij antwoordd'n en zei töt zien vader: Zie, zovölle jöör'n bink al in oew dienst en nooit ek oew gebod oavertrèèd'n, maer mi-j ebbie nooit un geitebukkien egööv'n um met mi-j vriend'n feest te vier'n. Doch noe die zönne van oe ekomm'n is, die oew bezit ef opemaekt met slechte vrouw'n, eb ie veur em 't gemeste kalf loat'n slacht'n. Doch ij zei töt em: Kind, ie bint altied bi mi-j en al 't miende is van oe. Wi-j mutt'n feestvier'n en vroluk wèèz'n, want oe breur ier was dood en is lèèv'nd ewörd'n, ij was verlöör'n en is evund'n.





 
Google
 
Web Deze website