Westerlee, Groningen

En hai zee: Der was es aine, dij twij zeuns haar. De jongste van heur zee tegen zien voader: Voader, geef mie 't dail van ons vermogen, dat mie toukomt. En n dag of wat loater mouk de jongste zeun alles te gelde en ging op raaize noar n ver laand, woar hai zien vermogen der deur brocht in n lösbandig leven. Dou hai alles der deurbrocht haar, kwam der een zwoare hongersnood in dat laand en hai begon gebrek te kriegen. Hai trok ter op oet en drong zok op aan aine van de börgers van dat laand en dij stuurde hom het veld in om op zien swienen te pazen. Hai wol wel geern zien moage vullen mit swienevreten. Mor gain mens dij 't hom gaf. Dou bedochde hai zok en zee: Houveul aarbaiders van mien voader hebben brood zat en ik kom hier om van de honger. Ik zel mie kloarmoaken en noar mien voader tou goan en tegen hom zeggen: Voader, ik heb zundegd tegen de hemel en tegen joe. Ik bin nait meer weerd dat ik n zeun van joe hait; neem mie aan as aine van joen aarbaiders.

Hai ston op en ging noar zien voader tou. Zien voader zag hom al van vèrrens aankommen en wer zo aandoan dat hai hom haard in de muit luip en hom om haals vuil. En de zeun zee tegen hom: ik heb zundegd tegen hemel en tegen joe. Ik bin nait meer weerd dat ik n zeun van joe hait. Mor de voader zee tegen zien knechten: krieg gaauw het mooiste klaid en trek hom dij aan. Dou n ringe om zien vinger en sandaolen om zien vouten. Hoal het mestkaalf en slacht dij. Laoten wie eten en feestvieren. Mien zeun hier was ja dood en is weer leventeg worden! Wie wazzen hom kwiet en hai is vonden! Dou begonnen ze feest te vieren. Zien oldste zeun was op t laand. Dou hai dicht bie hoes kwam heurde hai meziek en daansen. Hai ruip ain van de knechten bie zok en vruig wat of der wel te doun was. Dij zee tegen hom: joen bruier is der weer! En joen voader het t mestkaalf slachten loaten nou hai hom gezond en wel weerom het. Mor hai wer kwoad en wol nait in hoes kommen. Dou kwam zien voader noar boeten tou om hom te beproaten. Mor hai zee tegen zien voader: Heur es! Nou bin ik al joaren bie joe in dainst en ik bin nog nooit tegen joe ingoan. En mie hebben ie nog nooit n segebokje geven om feest te vieren mit mien kammeroaden. Mor nou dij zeun van joe weerom kommen is, dij joe goud mit lòzze vraauwlu de deur jagd het, hebben ie veur hom 't mestkaalf slachten loaten! Hai zee tegen hom: Mien jong! Doe bist ja altied bie mie. En aal mienent is dienent. Wie mouten toch feestvieren en bliede wezen! Dien bruier hier was ja dood en is weer leventeg worden. Wie wazzen hom kwiet en hai is weer vonden!





 
Google
 
Web Deze website