Utrecht, Utrecht

En Hij zee: Je had 'n mn die had twee zoans. De jongste van hun zee teuge ze vaode: Gee-me assjieblief me porsie van de [r]fenis waor-ik rech op het. En die ouwe vedeelde de boel tusse hun tweechies. En 'n paor daoge naoderhnd vekach de jongste alles wat-tie had en gong naor 'n lnd v weg-waor-die alles de doo[r]hi:njoeg en waor-die 'n lkke leventsjie had. Toe die nao 'n paossjie niks as ze klere ove[r]had, kree-je 'n zwaore hngesnoad daorzo en mos-tie ze ete gaon opsjchoae. En hij trok d'r op ui[w]t en maokte n't i:n van die ballebffe die lnd hadde lastig en die stuu[r]de n'm naor 't veld om ze varrekes te heue. En om toch wat ete te hebbe wou-die de sjchlle, die de varrekes atte, wel op ze bo[r]d, maor d'r was d'r gi:ni:n die ze n'm gaf. Toe ging-tie bij ze eige naodenke en zee: de dagloane[r]s van me vaode hebbe broad zt en ik staot hier te verrekke van de honge. Ik zal opstaon en nao[r] me vaode gaon en teuge n'm zegge: vaode, ik het gezondig teuge de hemel en voor u, ik ben't nie mee[r] waord u zoan te hete; ik wou weer gewoan komme werreke net zoas de dagloane[r]s.

En hij stonop en kee[r]de nao[r] ze vaode trug. En toe die nag 'n eeuwig stuk mos lope, zag ze vaoder 'm al en die wou 'm uit de arremoei hellepe. En hij kwam naor 'm toe, viel 'm om ze nk en gaf 'm 'n kussjie. En de zoan zee teuge n'm: Vaode, ik het gezondig tege de hemel en voor u, ik ben't nie mee[r] waord u zoan te hete. Maor de vaode zee teuge ze knechs: haolt 's gauw 't beste pk en trek 'm 't an en sjchuif 'm 'n ring an ze vinge en geef 'm sjchoene an ze voete. En gaot 't gemeste kallef haole en slach't, en laote we n'n moai fees met ete en drinke houwe, want me zoan hierzo was doad en is weer leventig, hij was verlore en is truggevonde. En hun begonne fees te viere. Ze oudste zoon was op't lnd en toe die dich bij hui[w]s[j] was hoorde-nie danze-an't meziek maoke waore en an't dnse waore. En hij liet i:n van ze knechies bij 'm komme en vroeg wat-ter an de hnd was. Die zee teuge n'm: U broer is truggekomme en u vaode heb't gemeste kallef laote slachte omdan hem zoan gezond en wel trug is. Maor hij wier kwaod en wou nie binnekome. Toe kwam ze vaode na bui[w]te en die wou'm mee na binne hebbe. mao[r] hij gaf antwoo[r]d en zee teuge ze vaode: Hoeveel jao[r] b-je me baos niegewees en ik heb me eige noait tege je vezt, maor mij heb-bie noait gi:n geitebokkie gegeve om met me kammeraode fees te kenne viere. maor nou die joa va-je truggekomme-nis die alles wat-tie had v[oo]ral an de sjlechte wijve het opgemaok, heb-bie voo[r] hem 't gemeste kallef van ons laote slachte. Maor ze vaoder zee teuge n'm: jachie, jij ben alted in me hart gewees, waor, en alles wa va mijn is is ook va jou[w]. We moste fees gaon viere en gaon lache, want je broer hierzo was doad en is weer leventig, hij was velore en is gevonde.





 
Google
 
Web Deze website