En hae zagt: Eme haaj twie zeuns. De jòngste van heur zagt tege zie(n)
vader: Vader, gaef mich 't deiîl van oos vermoge det mich toekeumtj. En hae
verdeildje 't bezit ònger heur. En weinig daag later verkocht de jòngste zoôn
alles (veur geldj) en ging op reis noa ei(n) wiet landj, woe hae zie(n) vermoge
verbrasdje in ei(n) laeve van euverdaad. Toen hae d'r alles doorgedreitj haaj
kwaam d'r eine groete hòngersnoed euver det landj en hae begost ermooj te
lieje. En hae troch d'r op oet en dròng zich op bie ein van de börgers van det
landj en dae steurdje hum noa 't veldj òm zien verke(s) te heuje. En hae
smachdje d'r noa ziene boek te vulle mèt de sjèlle, die de verke(s) ote, mer
neme(s) gaaf ze hum. Toen kwaam hae tot inkier en zagt: Wieväöl daagloeners
van mie(n) vader hebbe mier es genògt broed en ich kom hie òm van 'e hònger.
Ich zal opstoan en noa mie(n) vader goan en tege hum zègke: Vader, ich heb zunj
gedoan tege de hemel en tege uch. Ich bin neet mieer waerd eure zoon te heite;
stèl mich geliek mèt ein van eur daagloeners.
En hae stòng op en ging trök noa zie(n) vader. En toen hae nog wied aaf waas,
zaag zie(n) vader häöm en kreeg kompassie. En hae ging häöm tege, veel häöm
òmme hals en kusdje häöm. En de zoon zagt tege häöm: Vader, ich heb zunj
gedoan tege de hemel en tege uch, ich bin neet mier waerd eure zoon te heite.
Mer de vader zagt tege zien slave; Bringtj snel 't bèste kleid hie en dootj 't
häöm aan en dootj hum eine rink aan zien handj en sjoon aan zien veut. En
haaltj 't gemasdje koaf en slachtj 't en loate wae ei(n) fiestmoal hoaje. Want
miene zoon hie waas doed en is weer laevendj gewore, hae waas verlore en is gevònje.
En ze begoste fiest te vere. Ziene oadste zoon waas op 't landj en wie hae kort
bie hoes kwaam huurdje hae muziek en dans. En hae reep ein van de knechte bie
zich en vroog wat d'r te doon waas. Deze zagt tege häöm: Eure broor is gekome
en eur vader heet 't gemasdje koaf loate slachte, òmdet hae häöm gezoondj en
waal trök heet. Mer hae woord kwoad en woej neet binne goan. Toen kwaam zie(n)
vader noa boete en prebeerdje häöm euver te hale. Mer hae antwoordje en zagt
tege zie(n) vader: Zuug ins, zoeväöl joar bin ich al in eure deenst en ich heb
eur gebod noets euvertroje, mer mich hebtj gae noets ein geitebökske gegaeve òm
mèt mien vrinj fiest te vere. Mer noe dae zoon van uch gekome is, dae eur bezit
heet opgemaaktj mèt slechte vrouwe, hebtj gae veur hum 't gemasdje koaf loate
slachte. Mer hae zagt tege häöm: Wècht, dich bèst altied bie mich en âl 't
mien is ouch 't dien. Wae mòtte fiestvere en blie zeen, want dien broor hie
waas doed en is laevendj gewore, hae waas verlore en is gevònje.
