Schiermonnikoog, Friesland

En hy sei: ien hie twa seunen. De jongste fan har sei tjin syn heit: Heit, jeeuw my it deel fan s fermogen, dat my tkomt. En hy ferdeelde it besit eeuwnder har. En wenige dagen latter mke de jongste seun les t jilde en ging op reis nooi in fier laun, wer hy syn fermogen der trochbracht yn in livven van ieuwrdaad. D hy les der trochbracht hie, koom der in swieren hngersneud ieuwr dat laun en hy begoon gebrek t lejen. En hy ging der op t en drang him op oon ien fan de borgers fan dat laun en dy stjersde him nooi it fjild om syn swiine t hedjen. En hy begre syn lyf fol t metjen mooi de schylen, d de swiine ieten, dach gin ien jech se him. D koom hy tat him salm en sei: Hfole arbeiders fan myn heit hewwe braid yn ieuwrfled en ik kom hier om fan de hnger. Ik sil opstain en nooi myn heit t gain en tjin him seze: Heit, ik hew seeuwnige tjin de hemel en feur Je. Ik bin net mair wezzich Je seun t hieten; stel my gelyk mooi ien fan Je arbeiders.

En hy stech op en keersde wierom nooi syn heit. En d hy nach fieroof wie, seich syn heit him en wez mooi medelyden omtrersd. En hy roonde him tmiete, fiel him om de hals en sende him. En de seun sei tjin him: Heit, ik hew seeuwnige tjin de hemel en feur Je, ik bin net mair wezzich Je seun t hieten. Maar de heit sei tjin syn slaven: Bring gauw it baste kleed hier en tjai it him oon en doch him in ring oon syn haun en schene oon syn fotten. En helje it mastede kaalf en slachtje it, en liete wy in fiestmiel hawwe. Want myn seun hier wie daid en is wier livvend wezzen, hy wier ferloren en is feeuwn. En j begonnen feest t fieren. Syn audste seun wie yn it laun en d hy tichte by hs koom heersde hy mesyk en dauns. En hy rupte ien fan de knechten by him en friege, wat er t dwaan wie. Deze sei tjin him: Je brer is komd en Je heit het it mastede kaalf slachtje latten, omdat hy him seeuwn en wal wierom het. Maar hy wez kwaid en we net yn hs gain. D koom syn heit nooi btten t en drang by him oon. Maar hy antweurdde en sei tjin syn heit: Sjoch, sfole jieren bin ik al yn Je tjinst en neut hew ik Je gebod ieuwrtrede, maar my hewwe Je neut in lytjen geitebok jeeuwn om mooi myn freeuwnen feest t fieren. Dach ne dy seun fan je komd is, dy Je besit opmke het mooi sjochte freeuwjed, hewwe Je feur him it mastede kaalf slachtje latten. Dach hy sei tjin him: Ben, Je binne altyd by my en l mynens is dynens. Wy mosten feestfiere en bliid wazze, want Je brer hier wie daid en is livvend wezzen, hie wie ferloren en is feeuwn.





 
Google
 
Web Deze website