Roosendaal, Brabant

En IJ zeej: Iemand aar twee zeune. De jongste daorvan zeej teege z'n vaoder: Vaoder, gif mijn 't déél van òòns vermoge, da mijn toekomt. En ij verdéélde n'et bezit onder zullie. En weinige ('n paor) daoge later maòkte de jongste zeun alles te gelde en gong op reis naòr 'n ver laand, waor attie z'n vermogen verkwistte in 'n leeve van overdaod. Toen t'ie er alles durgebrocht aar, kwaam er 'ne zwaoren ongersnòòd over da laand en ij begon gebrek te lije. En ij trok er op uit en drong z'n eigen op aòn één van de burregers van da laand en die stuurde n'em naòr 't veld om z'n vaarekes te oeje. En ij begèèrde z'nne buik te vulle mit de schelle, die't de vaarekes aate, mar niemand gaaf z'aon 'm. Toen kwaam ie tot z'n eiege en zeej: Uuvel daglòòners van mijn vaoder emme bròòd in overvloed en ik kom ier om van d'n onger. Ik zal opstaon en naòr mijn vaoder gaon en teege n'em zèège: Vaoder, ik em gezondigd teege d'n eemel en vor jou. Ik zijn nie mir wèèrd oewen zeun t'ééte; stel mijn gelijk mee één van oew daglòòners.

En ij stong op en kéérde naòr z'n vaoder t'rug. En toen t'ie nog veraf waar, zaag z'n vaoder 'm en wier mee ontfaareming bewoge. En ij liep 'm tegemoet, viel 'm om z'nne nek en kuste n'em. En d'n zeun zeej teege n'em: vaoder, ik em gezondigd teege d'n eemel en vor jou, ik zijn nie mir wèèrd om oewen zeun t'ééte. Mar de vaoder zeej teege z'n slaove: breng vlug 't beste klééd ier en trek 't 'm aon en doet 'm 'ne rieng aòn z'n aand en schoenen aòn z'n voete. En aol 't gemeste kalf en slacht 't, en laote me 'n fééstmaol emme, want mijne zeun ier waar dòòd en is wir leevend geworre ij waar verlòòre en is gevonne. En ze begonne te fééste. Zijnen oudste zeun waar op 't laand en toen t'ie dicht bij uis kwaam òòrde n'ie meziek en daans. En ij riep (roop) één van de knechts bij j'em en vroog, wat er te doen waar. Die zeej teege zijn: oew broer is gekomme en oew vaoder eeg 'et gemeste kalf laote slachte, omdat ie'm gezond en wel t'rug eet. Mar ij wier kwaod en wou nie naòr binne gaon. Toen kwaam z'n vaoder naòr buite en drong bij j'em aon. Mar ij aantwòòrdde (gaaf aantwòòrd) en zeej teege z'n vaoder: kek, zuvvel jaor zijn ik al bij oe in dienst en nòòit em ik oew gebod overtreeje, mar mijn edde gij nòòit 'n geitebokske gegeeve om mee mijn vriende féést te viere. Mar nou't diejen zeun van oe gekommen is, die oew bezit eed opgemaòkt mee slechte vrouwe, edde gij vor zijn 'tgemeste kalf laote slachte. Mar ij zeej teege n'em: Kiend, gij zijd altij bij mij en al 't mijne is van jou. Wij moesse fééstviere en vrolijk zijn, want oew broer ier waar dòòd en is leevend geworre, ij waar verlòòre en is gevonne.





 
Google
 
Web Deze website