Roosendaal, Brabant

En IJ zeej: Iemand aar twee zeune. De jongste daorvan zeej teege z'n vaoder: Vaoder, gif mijn 't dl van ns vermoge, da mijn toekomt. En ij verdlde n'et bezit onder zullie. En weinige ('n paor) daoge later makte de jongste zeun alles te gelde en gong op reis nar 'n ver laand, waor attie z'n vermogen verkwistte in 'n leeve van overdaod. Toen t'ie er alles durgebrocht aar, kwaam er 'ne zwaoren ongersnd over da laand en ij begon gebrek te lije. En ij trok er op uit en drong z'n eigen op an n van de burregers van da laand en die stuurde n'em nar 't veld om z'n vaarekes te oeje. En ij begrde z'nne buik te vulle mit de schelle, die't de vaarekes aate, mar niemand gaaf z'aon 'm. Toen kwaam ie tot z'n eiege en zeej: Uuvel daglners van mijn vaoder emme brd in overvloed en ik kom ier om van d'n onger. Ik zal opstaon en nar mijn vaoder gaon en teege n'em zge: Vaoder, ik em gezondigd teege d'n eemel en vor jou. Ik zijn nie mir wrd oewen zeun t'te; stel mijn gelijk mee n van oew daglners.

En ij stong op en krde nar z'n vaoder t'rug. En toen t'ie nog veraf waar, zaag z'n vaoder 'm en wier mee ontfaareming bewoge. En ij liep 'm tegemoet, viel 'm om z'nne nek en kuste n'em. En d'n zeun zeej teege n'em: vaoder, ik em gezondigd teege d'n eemel en vor jou, ik zijn nie mir wrd om oewen zeun t'te. Mar de vaoder zeej teege z'n slaove: breng vlug 't beste kld ier en trek 't 'm aon en doet 'm 'ne rieng an z'n aand en schoenen an z'n voete. En aol 't gemeste kalf en slacht 't, en laote me 'n fstmaol emme, want mijne zeun ier waar dd en is wir leevend geworre ij waar verlre en is gevonne. En ze begonne te fste. Zijnen oudste zeun waar op 't laand en toen t'ie dicht bij uis kwaam rde n'ie meziek en daans. En ij riep (roop) n van de knechts bij j'em en vroog, wat er te doen waar. Die zeej teege zijn: oew broer is gekomme en oew vaoder eeg 'et gemeste kalf laote slachte, omdat ie'm gezond en wel t'rug eet. Mar ij wier kwaod en wou nie nar binne gaon. Toen kwaam z'n vaoder nar buite en drong bij j'em aon. Mar ij aantwrdde (gaaf aantwrd) en zeej teege z'n vaoder: kek, zuvvel jaor zijn ik al bij oe in dienst en nit em ik oew gebod overtreeje, mar mijn edde gij nit 'n geitebokske gegeeve om mee mijn vriende fst te viere. Mar nou't diejen zeun van oe gekommen is, die oew bezit eed opgemakt mee slechte vrouwe, edde gij vor zijn 'tgemeste kalf laote slachte. Mar ij zeej teege n'em: Kiend, gij zijd altij bij mij en al 't mijne is van jou. Wij moesse fstviere en vrolijk zijn, want oew broer ier waar dd en is leevend geworre, ij waar verlre en is gevonne.





 
Google
 
Web Deze website