O God, wa t is oons oaverkömn?
Duur t hele laand hebt ze t vernömn.
Doe n viaand optrök schudn de groond;
het leger weak, Ie brökn t verboond?
Ie hebt, o Hear, oons laand ekleufd.
Ie hebt het van zien' kracht bereufd.
Geneest zien dodelike woonde,
want het geet waankelend te groonde.
As droonken kearls oet t lood, niks weard,
hef God oons n harde lesse 'leard.
Oons domme vechten hölp gin zier.
Boogschutters hadn oons in t vizier.
Mear as vanniejsen wiej oettrekt,
geleuvig oew banier opstekt,
is d'oaverwinning oons beschöaren.
O, God, weelt oons gebed verhöaren!
Wat höark 'k? Mien God was al an t woard;
Zien heil in t heiligdom verkloard.
Ik jubel, 'k zal de viaand sloan
an wierskaanten van den Jordaan.
Ik wörde dan as hear erkeand;
t Noordn raakt an mien bevel eweand;
het Zuden höart noar mien beveale
'k Zal t laand goan opmetn en verdelen.
Wee breg miej met ne vaste haand
tot in het hart van s viaands laand?
Eén keer gung t slecht in het gevecht
mear trekt noe met; wiest oons de weg.
Wiej rekkent op een meanske neet.
Wiej weatt dat d'Heare vuurop geet
Angst vuur verspöllen kan neet ploagen.
Elke healdendoad is noe te woagen.
