Nedersaksische sprookjes en (volks)verhalen

De gauw-deif (zakkenroller) en zien meester

Jan wul zien zoon 'n handwerk leren leuten, doe (toen) gonk Jan in de kerke en bedt to oessen Hergod, wat 'm wul zelig weure: doe steit de kuster achter dat altaar en zeg 'dat gauw-deiven, dat gauw-deiven.' Doe geit Jan wier to zien zoon. Hee must dat gauw-deiven leren, dae hedde 'm oesse Hergod zegd. Geit hee met zienen zoon en zoekt zich 'nen man, dee dat gauw-deiven kan. Doe goat ze 'ne ganze tied, kumt in zo'n graut wold, doa steit zo'n klein huusken met zo'ne olle Vrouw d'rin; zeg Jan 'wiet jie nich 'nen man, dee dat gauw-deiven kan?' 'Dat ken jie hier wul leren,' zeg de Vrouw 'mien zoon is 'n meester d'rvan.' Doe kuurt (spreekt) hee met d'n zoon, of hee dat gauw-deiven ouk recht kunne? De gauw-deifsmeester zeg 'ik wilt joewen zoon wul leren, dan kumt euver 'n joar wier, wan (wanneer) jie dan joewen zoon nog kent, dan wil ik gaar gien leergeld hebben, en kenne jie 'm nich (niet), dan moege jie mie tweehunnert daler (daalders) gieven.' De vader geit wier noar huus, en de zoon leret goed heksen en gauw-deiven. Asse dat joar um is, geit de Vader alle en grient (huilt), woe hee dat aanvangen wil, dat hee zienen zoon kent. Asse hee d'r zo geit en grient, doe kumt 'm zo'n klein menneken in de meute (tegenkomen), dat zeg: 'man, wat grien jie? jie zind jee zo bedreuft.' 'O,' zeg Jan, 'ik hebbe mienen zoon veur 'n joar bie 'n gauw-deifsmeester vermet, doe zede dee mich, ik zul euver 't joar wier (terug) kummen, en wan ik dan mienen zoon nich kende, dan zul ik 'm tweehunnert daler gieven, en wan ik 'm kende, dan heuf ik niks to gieven; nu zin ik zo bange, dat ik 'm nich kenne, en ik weet nich, wo ik dat geld haer kriegen zal.' Doe zeg dat menneken, hee zul 'n kursken braud (brood) metniemen, un goan unner d'n kamin stoan: 'doa up d'n haalbaum steit 'n kurfken, doa kiekt en vugelken oet, dat is joewe zoon.'

Doe geit Jan heen un sjmiet en kursken zwatbraud veur d'n korf, doe kumt dat vugelken daaroet en blikt d'r up. 'Holla, mien zoon, bist doe hier?' zeg de vader. Doe freude (was blij) zich de zoon, dat hee zienen vader zog; awerst de leermeester zeg 'dat het joe de duvel in gieven, woe kun jie joewen zoon kennen?' 'Vader, leut oes goan,' zede de joenge.

Doe wil de vader met zienen zoon nach huus heengoan, unnerweges kumt d'r 'ne koetske anveuren, doe zegt de zoon to zienen vader 'ik wil mie in 'nen grauten windhoend maken, dan kun jie viel geld met mie verdienen.' Doe reupt de Heer oet de koetske 'man, wil jie d'n hoend verkoupen?' 'Jau,' zede de vader. 'Woe (hoe) viel geld wil jie d'r veur hebben?' 'Dertig daler.' 'Jee, Man, dat is jee viel, men wegen dat 't zo'n eislike roren roewen (geweldig mooi ras) is, zo (dus) wil ik 'n behollen.' De Heer nimt 'n in ziene koetske, asse de 'n luuk (klein stukje) wegveurt is, da springt de hoend oet d'n wagen deur de glaze, en doe was hee kien windhund meer en was wier bie zienen vader.

Doe goat zie tozamen noar huus. D'n annern dag is in dat neigste dorp markt, doe zeg de joenge to zienen vader 'ik wil mie noe in 'n sjeun peerd maken, dan verkoupet mie; averst wan jie mie verkoupet, doe mut jie mie d'n daum oettrekken, zo (anders) kan ik kien mensk wier weren.' Doe trekt de vader met dat peerd noar 't markt, doe kumt de gauw-deifsmeester en keuft dat peerd veur hunnert daler, en de vader vergeet en trekt 'm d'n daum nich oet. Doe trekt de man met dat peerd noar huus, en doet 't in 'n stal. Asse de maagd euver de dele geit, doe zegt dat peerd 'doe mie d'n daum oet, doe mie d'n daum oet.' Doe steit de maagd en luustert 'jee, kanst doe kuren?' Geit heen en doet 'm d'n daum oet, doe werd dat peerd 'n luning (zwaluw), en vluugt euver de deure, en de heksenmeester ouk 'n luning en vluugt 'm noa. Doe kumt ze bie-ene (bij elkaar), en bietet zich (ruzie maken), averst de meester verspielt en maak zich in 't water en is 'n visk. Doe werd de joenge ouk 'n visk, en ze bietet zich wier, dat de meester verspielen mot. Doe maak zich de meester in 'n hoon (kip), en de joenge werd 'n vos en bit d'n meester d'n kop af; doe is hee storven en liegt daut bes (tot) up dussen dag.

De spelling van dit verhaal is aangepast, klik hier om het verhaal in de oorspronkelijke (op duits gebaseerde) spelling te lezen.





 
Google
 
Web Deze website