En hae zag: emes haw twie zoons. De jóngste van hun zag taege ziene vader:
Vader, gaef mich ‘t deil van oo vermaoge, dat mich toekump. En ‘n paar daag
later maakde de jóngste zoon alles te gelde en ging op reis nao ‘n wied
lendj, wo hae zien vermaoge verkwisde in ‘n laeve van euverdaad. Wie hae alles
d’r doorgedriejd haw, kaom eine zjwaoren hóngersnoed euver dat landj en hae
begós gebrek te lieje. En hae tróch d’r op oet en dróng zich op aan eine
van de börgers van dat landj en dae sjikde häöm nao zien veldj om zien verkes
te heuje. En hae wól gaer ziene boek völle mit de sjèlle, die de verkes ote,
mer nemes goof ze häöm. Doe kaom er tot zichzelf en zag: Wieväöl daagloeners
van miene vader höbbe broed in euvervlood en ich kóm hie óm van d’n hónger.
Ich zal opsjtaon en nao miene vader gaon en häöm zègke: Vader, ich höb
gezunjig taege d’n hemel en veur uch, ich bèn ’t neet mie waerd óm ugge
zoon te heite; sjtèl mich geliek mit eine van ugge daagloeners.
En hae sjtóng op en ging nao ziene vader trök. En wie hae nog wiedaaf waor,
zaog ziene vader häöm en woord mit óntferming bewaoge. En hae leep ‘m
tegemoet, veel ‘m óm d’n hals en puunde häöm. En de zoon zag taege häöm:
Vader, ich höb gezunjig taege d’n hemel en veur uch, ich bèn ’t neet mie
waerd óm ugge zoon te heite. Mer de vader zag taege zien sjlave: brèng gaw
‘t bèste kleid hie en dooch ‘t ‘m aan en dooch ‘m ene rènk aan zienen
handj en sjoon aan zien veut. En haol ‘t gemèste kauf en sjlach ‘t, en
laote v’r ‘n fiësmaol höbbe, want miene zoon hie waor doed en is weer
laevend gewore, hae waor verlaore en is gevónje. En ze begoste fiës te viere.
Ziene(n) awdste zoon waor op ‘t landj, en wie hae korter bie hoes kaom, huurde
hae meziek en dans. En hae reep eine van de knechs bie zich en vroog, wat er te
doon waor. Deze zag ‘m: Ugge broor is gekómme en ugge vader haet ‘t gemèste
kauf laote sjlachte, ómdat er ‘m gezóndj en waal trök haet. Mer hae woord
kaod en wól neet nao bènne gaon. Toen kaom ziene vader nao boete en dróng bie
häöm aan. Mer hae antjwoorde en zag taege ziene vader: Zuug ins, zoe väöl
jaor bèn ich al in ugge deens, en noets höb ich uch gebod euvertraeje, mer
mich höb geer noets ‘n geitebökske gegaeve óm mit mien vrunj fiës te
viere. Mer noe dae zoon van uch gekómme is, dae uch bezit haet opgemaak mit
sjlechte vrouwluuj, höb geer veur häöm ‘t gemèste kauf laote sjlachte. Mer
hae zag taege häöm: Kèndj, doe bès ummer bie mich en alles wat van mich is,
is van dich. Veer mótte fiësviere en vrolik zeen, want ugge broor hie waor
doed en is laevend gewore, hae waor verlaore en is gevónje.
