Groningen, Groningen

Hai zee: D'r was aine en dij haar twij zeunn. De jongste zee tegen zien voader: Voader, geef mai het dail van ons vermogen dat mai toukomt. En hai verdailde het bezit onder heur. En ainege doagn loater moakte de jongste zeune overal geld van en ging op raaize noar 'n ver land, woar hai zien vermoogn verpatste in 'n leevn vol overdoad. Toen hai er alles deurbrocht haar, kwam er 'n zwoare hongersnood over dat land en hai begon gebrek te kriegn. En hai trok er op oet en drong zich op an ain van de börgers van dat land, en die stuurde hom noar het land om op zien zwienn te passn. En hai wol zien buuk vulln met de schilln, die de zwienn vraatn, moar gain aine gaf ze an hom. Toen kwam hai tot zichzulf en zee: Houveul waarkluu van mien voader hebbn brood zat en ik kom hier om van de honger. Ik zal opstoan en noar mien voader goan en tegen hom zeggn: Voader, ik heb fout west tegen de hemel en veur joe. ik ben nait meer weerd joen zeun te haitn. Stel mie moar geliek met ain van je knechtn.

En hai ston op en ging noar zien voader terug en toen hai nog van vèrrn was, zag zien voader hom en kreeg medeliedn met hom en luip hom tegemuide en vuil hom om de hals en gaf hom een kussie. En de zeun zee tegen hom: Voader, ik heb fout west teegn de hemel en veur joe en ik ben nait meer weerd om je zeun te weezn. Moar de voader zee teegn zien sloavn: Breng vlug 't beste klaid hier en trek hom dat an en dou hom een ring an zien hand en schounn an zien voutn. En hoal het gemeste kâlf en slacht het, en loaten we d'r een feest van maoken, want mien zeun hier was dood en is weer leventig wordn; hai was verloorn en is weer vonn. En zai begonn feest te viern. Zien ôlste zeun was op 't land en toen hai dicht bie hoes kwam heurde hai meziek en dans. En hai raip ain van zien knechtn bai zich en vruig, wat doar te doun was. Deze zee teegn hom: Je brör is koomn en je voader het het gemeste kâlf slacht, omdat hai hom gezond en wel terug het. Moar hai wör kwoad en wilde nait noar binn goan. Toen kwam zien voader noar boetn en zee: kom op, noar binn. Moar hai antwoordde en zee teegn zien voader: Kiek, zoveul joarn ben ik al in je dainst en nooit ben ik tegen joe ingoan, moar je hebt mai nog nooit 'n bokje geevn om met mien kammeroaden feest te viern. Nou je zeun weer terug koomn is, die je bezit opmoakt het met slechte vrouwn, heb je veur hom het gemeste kâlf slachtn loatn. En hai zee teegn hom: Kind, bist aaltied bai mie en aal wat van mai is, is ook van dai. Wai mottn feest viern en vrolek weezn, want dien brör hier was dood en is weer leventig wordn, hai was verloorn en is weer vondn.





 
Google
 
Web Deze website