En ie zî: iemmes ha twae zeun. De jongste van de twae zî tîgge z'ne vádder:
vádder, gîf me m'n párd dè me towkömt. èn ie dálde mii z'n joong. èn 'm
pár daoch l&oe;atter verkaogd de jongste zoon allez èn gong op rééjs nô
'n vrîmt laant wejt ewéch, wôr ie z'n gèlt 'r dûr drèèjde èn d'r op lòs
laevde. Tow ie 't cheléjk ferbrast ha, kwam 'r 'nen tejd dèt 'r bekant nikste
aeten waor in dè laant èn ie begos te verèremoejen. Èn tow gong ie t'm blákke
én verhüjrde z'n aajge án 'nem bowr in dè laant èn die stüjrden 'm 't fèlt
op um z'n vèèrkes te hoeje. èn ie bliekte van d'n honger èn ie zô gaer de
èrpelskélle hèbbe ge-aete die de vèèrkes fraote, már d'r waor niemmez die
ze 'm gaof. Tow kwam ie tow z'n aajge èn zî: hoevvel èrbèèrs fan onze vádder
hébbe brôôt op hûpt èn ik fereèk hiejr van d'n honger? Wîtte wa, ik stòw
op èn ik gòw no onze vádder èn ik zèg tìggen 'm: vádder, ik héb 't chowt
ferbrööjd baj onze lievven haer èm baj aw, iq bén 't nie mîr wèrd dè se
me owe zoon nüjme; már hüjr me már az 'ne gewoonen èrbèèr.
Èn ie ston op èn dî op haozj án nô hullieje vádder. èn tow d'n aawen 'm
va veerze zaog ánkòmme, krîch ie evél meejelèèje mî 't jong. èn ie gong
'm teege, vlôg op 'm av èn gaov 'm 'n haant. èn de zoon zî tîggen 'm: vádder,
ik héb 't chowt ferbrööjd baj onze lievven haer èm baj aw, iq bén nie mîr
wèrd dè se me owe zoon nüjme. Már hulieje vádder zî tîgge z'ng knèèchs:
hál 's fluch s'nem bééste jas èn doet 'm die án, stîkt 'm 'ne ring án
z'ne vinger èn doet 'm z'n skown án. Èn hál 't mèskalv èn slácht 't èn
dan zal ow 's chowt fîste, want m'ne zoon hiejr waor daot már ie is wiir lîvvent
chewòrre; we waoren 'm kwejt m&oe;ar haj is truch-chevonde. èn ze begozze
fîst te viejre. D'n áwste zoon waor in 't fèlt èn tow ie deechter báj haojs
kwam, hè&oe;rde-n-ie meziek èn gedans, èn ie riejp 'ne knèècht diet ie
vroech wat 'r te doen waor. Die zî tîggen ': ow brüjr is taojs chekòmme èn
állieje vádder hîg 't mèskalf laote sláchte umdet ie 'm gezont èn wél
vrum hî. Már ie wòrde kaot èn wô nie nô binne. Tow kwam d'n aawe nô
baojte èn bidde èm pèrmieteere dèt ie dî! Már ie zî tîggen hullieje vádder:
naw moette 's laojstere, naw hèb ik hiejr al zôvvel jaor gedient èn aalt chedôn
wa ge zît, már nòch nie dè hèb ik fan ow gehat um 's mî m'n kammerööj
aojt te gôn. Már naw dè d'n dieje vrum gekòmmen is, die z'n párt álleng
verbrast hî mî van die floerries, naw hîdde mendînne ons mèskalf laote sláchte.
Már jonge tòch, zî d'n aawe, ge béént aaalt baj me èn al 't meen iz ôk 't
aw. We moezzen 's flingk fîsten èm pleziejr maoke, want ow brüjr hiejr waor
daot èn is wîr lîvvent chewòrre, haj waor kwejt èn ie is wiir terèècht.
