En hij zee : iemand had twêê zeune (1), de jongste van hun zee tege z’n
vaoder: Vaoder, geef mij ‘t dêêl van oñs vermoge dak hebbe mag. En ‘n paor
daege laeter verkocht ‘tie z’n boeltie en ging op reis naer ‘n ver land waer
die z’n cente verkwiste omdat ‘tie doch dat ‘t niet op kon. Toen die alles
d’r deur gejooge had kwam daer ‘n zwaere hongersnôôd en hij verviel in grôôte
erremoei. Hij ging erop uit en êên van de burgers kon die zôô paai-je dat
‘tie ‘m nae z’n land stuurde om de verrekus te hoeje. Hij wou graeg z’n buik
vulle met de schille die de verrekus atte maor niemand gaf zum (2). Toen docht
‘tie bij z’n aaige : de daglôôners van me vaoder hebbe brôôd zat en ik stik
van d’n honger (3). Ik rijs op en ik zel tege me vaoder zegge: Vaoder ‘keb ‘t
helemael verkeerd gedaen. Verstôôt me maor assie zeun en maok maor ‘n
daglôôner van me.
En hij rees op en ging nae z’n vaoder trug. Z’n vaoder zag ‘m toen die nog
ver weg was en raokte ontroerd. Hij liep naer ‘m toe, omhelste ‘m en gaf ‘m ‘n
zoen. En de zeun zee tege ‘m : Vaoder ‘k heb ‘t helemael verkeerd gedaen, ik bin
niet meer waerd je zeun te weze. Maor de vaoder zee tege z’n daglôôners : breñg
drek ‘t beste klêêd hier, doet ‘t ‘m an, doe ‘n ring an z’n hand en schoene an
z’n voete. Lae me ‘t gemeste kalluf slachte en lae me dan gaon fêêste want me
zeun was kwijt en hij is weer gevonge en ze begonne lekker te fêêste. Z’n ouwste
zeun was opt land en toen die vlak bij huis kwam hoorde die meziek en zag gedááñs.
Hij riep êên van de knegs en vroog ‘m wat er an de hand was. En die zee tege ‘m:
Je broer is weer thuis gekomme en je vaoder het ‘t gemeste kalluf laete slachte.
Omdat ‘tie ‘m gezond en wel trug het. Hij wier bôôs en wou niet nae binnene,
toen kwam z’n vaoder nae buite(ne) om te soebatte dat ’tie toch kwam. Maor hij
zee tege z’n vaoder : ‘Kijk, al zô(ô)veul jaere bin ‘k al bij je in dieñst en
ik heb altijd alles gedaen wa je zee maor mijn hebbie nooit ‘n bokkie gegeve
om ‘n fêêssie te bouwe met me maots’. Maor nou dat die zeun van je d’r weer is
die je bezit opgemaokt hep met slechte wijve, voor hum hebbie ‘t gemeste kalluf
laete slachte. Toen zee z’n vaoder tege ‘m : Kind, alles wat van mijn is, is ok
van jouw. We motte fêêste en blij weze want je broer is weer trug, hij is weer
levendug geworde en hij is weer gevonge.
(1) Of : Zeuns
(2) Of : Gêên meñs gaf ze an hum
(3) Of : komp om van d’n honger
Vertaling: Greet Lammers met hulp van Stephan de Vos
