In die zei: iemand ao twêê zeun'n. De jongst'n van udder zei tehen zun
vaoder: vaoder heef me mien part van ons èrfdeel, d`a à mie'n toekomt. In
ienkle daoh'n lâter verkocht de jongste zeune z'n part in die hieng op reis nao
un vèr land, waor a t'ie al z'n cint'n ophemoakt eit deu d'r mao op raok te
leev'n. Toen at tie d'r alles deuhebrogt 'ao, kwam ter un hrôôt'n 'ongersnôôd
over d`a land, in die behon hebrek te liejen. In die trok ter op uut in drong
z'n eihen op bie êên van de minsen van da land. In die stierd'n um nao 't land
om op de vèrkes te pass'n. In die 'ao zinne om z'n buuk te vull'n mee de
schell'n, die a de vèrkes aot'n, mao hêên mins haf z'an 'im. Toen kwam die
toe z'n eihen in zei: "Oevee èrbeiers van m'n vaoder in eet'n henoeg, in
ik komm'n ier om van den onger. Ik haon d'r vandeu, in ik haon tehen m'n vaoder
zehhen: Vaoder, ik in slecht hewist tehen den 'emel in oek tehen joe. Ik bin 't
nie mêê wèrd je zeune te zien, maok me mao hliek mee êên van je 'n èrbeiers.
In die sting op in hieng trug nao z'n vaoder. Die was d'r nog vèrre vandaon in
toen zag z'n vaoder um,in die aod t'r mee te doen. In die liep tum tehen, viel
um rond z'n 'als in kusten dum. In de zuene zei tehen um: vaoder ik in slecht
hewist tehen den 'emel in tehen joe, ik bin nie mêê wèrd je zeune 't êten.
Mao z'n vaoder zei tehen z'n erbeiers: brieng a hauw 't beste pak ier, in doe 't
em dad an, in doet um een rienk an z'n vienger, in schoen'n an z'n voet'n. In
pak un hevet kalf in slacht 't, dan kunn'n me fêêst'n. Wan m'n zeune ier was
op 't verkêêrde pad, in is noe trug hekomm'n, die waorn me kwiet in is noe wee
t(e)rechte. In ze hien'n fêêst'n. Z'n oudste zeune was op 't land in toen a
tie flak bie 'uus kwam 'ôôrd'n die meziek, in asse an 't dansen waor'n. In die
riep êên van de knechten naor 'm toe in vroeg: Wâ is 't er an d'and? Die zei
tehen im: Je broer is hekomm'n in je vaoder eit ut hevette kalf laot'n slacht'n,
omda tie dum wee hezond in wel trug eit. Mao die wier kwaod in wou nie nao
binn'n haon. Toen kwam z'n vaoder nao buut'n in probeerde um mee nao binn'n te
krieh'n. Mao die zei tehen z'n vaoder: Sie, noe in ik a zôvee jaor voo je hewèrkt,
in altied hedaon wao dà je zei, mao 'k in nog nôôit wa hekrehen. Mao noe ao
tie zeune van je hekomm'n is, die a al joe held ophemaokt eit mè slechte
wuuv'n, ei je voo im ut beste kalf laot'n slacht'n. Mao toen zei die tehen um:
M'n jong'n jie bin altied bie mie, in al wa van mien is, is 't joewe. Me moesten
fêêst'n in blieje ziene, wan je broer ier was kwiet, in noe is tie wee
t(e)rechte.
