Welkom!




Deze website richt zich op de 'andere' autochtone talen van Nederland. Naast het Nederlands worden er in Nederland namelijk nog meer taalvariëteiten gesproken. Drie dialectgroepen zijn erkend als niet-Nederlandse streektaal (volgens het Europees Handvest van Streek- en Minderheidstalen). Daarnaast schenkt deze site ook aandacht aan verschillende dialecten van het Nederlands.

In Nederland zijn de erkende streektalen: Fries, Limburgs en Nedersaksisch. De naam 'streektaal' is echter misleidend als vertaling van het Engelse 'regional language'. Volgens de dikke Van Dale is streektaal namelijk synoniem aan dialect, en dat is nou juist wat een streektaal niet is. Erkenning als streektaal geschiedt alleen wanneer de betreffende taalvariant géén dialect is van het Nederlands, én als het van oudsher in Nederland wordt gesproken. Dialecten als Brabants en Betuws komen dus niet in aanmerking, evenals allochtone talen als het Turks. Het onderscheid tussen een dialect en een (streek)taal is overigens niet altijd even duidelijk. Over het algemeen worden varianten met een eigen oorsprong en ontwikkeling niet als dialecten bestempeld, vandaar dat Fries, Limburgs en Nedersaksisch wél, en bijvoorbeeld Brabants en Utrechts niét als streektaal worden erkend. Het Standaard Nederlands komt namelijk voort uit o.a. deze dialecten.

Officiële erkenning
Er bestaan twee niveaus van erkenning. Het Fries heeft het hoogste niveau, volgens hoofdstuk III. De inwoners van de provincie mogen kiezen tussen Nederlands of Fries als hun standaardtaal (350.000 mensen kozen voor Fries). Daarnaast is de overheid verplicht het gebruik van de taal actief aan te moedigen. In de praktijk betekent dat bijvoorbeeld dat naamborden van steden in twee talen worden weergegeven en dat een verdachte voor de Friese rechtbank om een Friese tolk mag vragen.
Het Nedersaksisch en het Limburgs hebben ieder de lagere erkenning, volgens hoofdstuk II (hoofdstuk I is een inleiding). De inwoners van deze gebieden mogen niet kiezen, maar de overheid is wel verplicht het gebruik van de taal aan te moedigen. De twee talen zijn respectievelijk in 1995 en 1997 erkend. De overheid heeft nog geen duidelijke regels opgesteld om het gebruik van de taal actief te bevorderen.

Dialecten
Zoals gezegd telt Nederland naast de drie afzonderlijke streektalen ook vele dialecten. De Stichting Nederlandse Dialecten (ook in België) onderscheidt ongeveer drie ‘hoofddialecten’ per provincie. De westelijke en polderprovincies telt de stichting niet mee: In de randstad worden dialecten gesproken die erg dicht bij het Standaard Nederlands liggen, de polderprovincies zijn nog te jong om een dialect te hebben ontwikkeld. De stichting komt met deze telling op ongeveer 25 hoofddialecten. Klik hier voor een vergelijking tussen verschillende dialecten uit Nederland. Deze site houdt zich ook bezig met deze dialecten, met name het Brabants en het Zeeuws.





 
Google
 
Web Deze website